Narzędzia do nudyfikacji nie powinny być dostępne w żadnym społeczeństwie, które chce chronić swoje dzieci. Dziś jasno mówimy: ta funkcjonalność nie służy żadnemu dobremu celowi i powinna być jednoznacznie oraz powszechnie zakazana – brzmi kluczowy fragment apelu.

Autorzy dokumentu nie pozostawiają wątpliwości: technologia ta jest bezpośrednio i coraz powszechniej wykorzystywana do krzywdzenia dzieci.

Zdjęcia małoletnich, w tym ofiar wykorzystywania seksualnego, są przekształcane w coraz bardziej ekstremalne i szkodliwe formy.

Deepfake’i są teraz ściśle powiązane z nadużyciami seksualnymi, wymuszeniami, szantażem – podkreślono.

Sprawcy, w tym także młodociani, tworzą za ich pomocą nowe formy „gospodarki opartej na krzywdzie”, czerpiąc z niej korzyści majątkowe.

Ta technologia to nie tylko narzędzia – to nowy wektor wykorzystywania, który naraża kobiety i dzieci – szczególnie dziewczęta – na bezprecedensowe ryzyko – oceniono.

Koalicja formułuje konkretne żądania wobec rządów i ustawodawców. Domaga się pilnego uchwalenia i egzekwowania regulacji – najpóźniej w ciągu dwóch lat – które:

• Całkowicie zdelegalizują tworzenie, dystrybucję, posiadanie i komercyjne wykorzystanie aplikacji oraz funkcjonalności AI do nudyfikacji.
• Wprowadzą odpowiedzialność cywilną i karną dla firm, właścicieli, deweloperów, platform i użytkowników umożliwiających lub czerpiących korzyści z obiegu takich obrazów.
• Nałożą na platformy, sklepy z aplikacjami, usługi hostingowe i dostawców internetu obowiązek powszechnych blokad dostępu do tych narzędzi.
• Wprowadzą obowiązkowe programy edukacji medialnej, uczące o ryzykach związanych z nudyfikacją.

Firmy, deweloperzy i osoby tworzące lub rozpowszechniające te narzędzia muszą zostać pociągnięte do odpowiedzialności, zarówno prawnej, jak i karnej – czytamy.

Koalicja wzywa również bezpośrednio firmy technologiczne do wdrożenia zasad bezpieczeństwa już na etapie projektowania, usunięcia możliwości monetyzacji takich treści oraz zapewnienia pełnej przejrzystości w zakresie wykrywania i zwalczania nadużyć.

Apel nabiera szczególnej wagi w kontekście przytoczonych danych. W 2024 roku do amerykańskiej infolinii CyberTipline, prowadzonej przez National Center for Missing & Exploited Children (NCMEC), wpłynęło blisko 20 milionów raportów o potencjalnych materiałach przedstawiających seksualne wykorzystanie dzieci (CSAM). Wśród zweryfikowanych materiałów 44% zdjęć i 25% filmów było „nowych”, co oznacza, że mogły dokumentować aktualne krzywdy dziejące się w czasie rzeczywistym. Ponad 51 tysięcy raportów uznano za tak pilne, że natychmiast przekazano je organom ścigania.

Dane te unaoczniają globalną skalę problemu, tym bardziej że, jak zauważono w apelu, „zdecydowana większość zgłoszeń dotyczy przypadków spoza terytorium Stanów Zjednoczonych”. Tymczasem w Unii Europejskiej brakuje obecnie kompleksowych, obowiązkowych regulacji podobnych do amerykańskich, które nakazywałyby dostawcom usług obowiązkowe zgłaszanie takich treści. Działania platform w UE mają w dużej mierze charakter dobrowolny.

Sygnatariusze, w tym reprezentująca Polskę Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, podkreślają, że „sztuczna inteligencja musi być sojusznikiem, a nie zagrożeniem dla naszych dzieci”.

Zdaniem koalicji osiągnięcie tego celu wymaga natychmiastowego, globalnego zakazu narzędzi do nudyfikacji, które nieodwracalnie krzywdzą jednostki i podważają bezpieczeństwo całych społeczności. Czas na działanie legislatorów i firm technologicznych został wyraźnie odmierzony – to najbliższe dwa lata.

The post AI zrobiła z Twojej córki PORNOSTAR? 108 fundacji żąda totalnego zakazu narzędzi nudyfikacji appeared first on bumber.pl.

Obecnie przepisy nie zawierają wprost sankcji za naruszenie nowych przepisów w ogłoszeniach o pracę – przyznaje w rozmowie z PAP Główny Inspektor Pracy, Marcin Stanecki.

To sytuacja tymczasowa, rodzaj prawnej próżni. Inspekcja może interweniować, pouczać, ale nie ukarać.

Nie oznacza to jednak, że pracodawcy mogą bezkarnie ignorować nowe regulacje, wprowadzone w ramach unijnej dyrektywy o transparentności wynagrodzeń.

Prawo, pozbawione „zębów” administracyjnych, wciąż ma wyraźny „pazur” sądowy.

Kandydatka bądź kandydat […] którzy poczują się nierówno traktowani treścią ogłoszenia […] mogą złożyć pozew do sądu pracy o odszkodowanie – podkreśla Stanecki.

Sąd, w przypadku uznania roszczeń, może przyznać rekompensatę w wysokości nie niższej niż minimalne miesięczne wynagrodzenie, które w 2026 roku wynosi 4806 zł brutto.

Nadchodząca rewolucja i językowa mgła

Ten stan zawieszenia prawdopodobnie nie potrwa długo. Termin na implementację pełnej unijnej dyrektywy w sprawie równości kobiet i mężczyzn mija 7 czerwca 2026 roku.

Jak zapowiada rzecznik PIP, Mateusz Rzemek, nowe przepisy mają objąć nie tylko ogłoszenia, ale także wprowadzić np. prawo pracowników do pytania o średnie zarobki na podobnych stanowiskach w firmie, by weryfikować ewentualne luki płacowe.

Prawdziwy dylemat, który wyłania się spoza suchych paragrafów, ma naturę lingwistyczną. Zmiany wzbudziły głosy zaniepokojenia zarówno wśród pracodawców, jak i językoznawców. Obowiązek stosowania neutralnych nazw nałożono bez aktualizacji oficjalnej klasyfikacji zawodów i bez dostarczenia jednolitych wzorców.

Czy „kelner” ma stać się „osobą serwującą”? Czy „murarz” – „specjalistą od murowania”?

Brak oficjalnych wytycznych, o który mówi biznes, prowadzi do nieuniknionego chaosu i subiektywnych interpretacji.

Pracodawcy stoją przed zadaniem nie tylko prawnym, ale i translatorskim, obawiając się, że wymagania kompetencyjne rozmyją się w gąszczu nieudolnie zdynamizowanych form.

W tej chwili system opiera się na dobrej woli i strachu przed pozwem.

To model hybrydowy: państwo stwarza ramę, ale egzekucję w dużej mierze powierza obywatelom, którzy muszą sami upomnieć się o swoje prawa przed sądem.

Czas pokaże, czy ta metoda okaże się skuteczna, czy też – w obliczu językowej mgły – jedynie źródłem nowych sporów, w których sądy pracy staną się nieoczekiwanie ostatnimi instancjami normowania języka polskiego.

The post Neutralność płciowa w ogłoszeniach o pracę: Prawo bez zębów, ale z pazurem? appeared first on bumber.pl.

„Wzajemny szacunek, pomoc, troska i lojalność”

Projekt ustawy o statusie osoby najbliższej w związku i umowie o wspólnym pożyciu mówi o wzajemnym szacunku, o pomocy, trosce i lojalności – mówiła Kotula na wspólnej konferencji Lewicy i PSL. Jak podkreśliła, sama nazwa aktu prawnego jest odzwierciedleniem wypracowanego kompromisu.

Ustawa ma regulować kluczowe kwestie życia codziennego par, które nie zawarły małżeństwa.

Chodzi o stosunki majątkowe, prawo do mieszkania, możliwość dochodzenia wzajemnych alimentów, a także – co niezwykle ważne – wzajemny dostęp do informacji medycznej. Projekt przewiduje również dziedziczenie testamentowe, ubezpieczenie zdrowotne dla obu stron oraz prawo do urlopu opiekuńczego.

Długa droga do kompromisu

Historia starań o prawne uznanie związków partnerskich w Polsce to opowieść o nadziei i kolejnych politycznych porażkach. Pierwszy projekt ustawy o rejestrowanych związkach partnerskich trafił do Sejmu już w 2004 roku, przekazany przez Senat V kadencji. Mimo że większość w parlamencie mieli wówczas lewicowcy, projekt upadł, a kolejne kadencje przynosiły tylko kolejne niepowodzenia.

W 2011 roku projekt złożył klub SLD, w 2012 roku aż trzy propozycje trafiły pod obrady Sejmu – autorstwa Ruchu Palikota, SLD i Platformy Obywatelskiej. Wszystkie zostały odrzucone w pierwszym czytaniu, głosami PiS, PSL i części posłów PO. Kolejne próby w 2013 i 2018 roku także zakończyły się niepowodzeniem.

Nadzieja pojawiła się wraz z powstaniem obecnej koalicji rządzącej.

Zapowiedź wprowadzenia związków partnerskich znalazła się zarówno w programie Lewicy, jak i Koalicji Obywatelskiej. Mimo to, temat nie znalazł się w umowie koalicyjnej, a powołana na minister ds. równości Katarzyna Kotula napotkała na opór ze strony koalicyjnego PSL.

Przełom nastąpił tego lata. Po rekonstrukcji rządu, w której Kotula straciła tekę ministerialną, ale pozostała w rządzie jako wiceminister, powróciła do negocjacji. Kluczowy był sprzeciw PSL wobec rejestracji związków w urzędach stanu cywilnego. Kompromisowa propozycja Kotuli zakładała, że umowa partnerska będzie zawierana przed notariuszem.

We wrześniu doszło do porozumienia między szefami Lewicy i PSL, a finalne zapisy wypracowały Katarzyna Kotula oraz posłanka PSL Urszula Pasławska.

Co dalej?

Projekt ustawy, będący owocem „spotkania w połowie drogi”, ma szansę zakończyć wieloletni polityczny impas. Choć nie jest to pełnoprawny, rejestrowany związek partnerski, o który zabiegała Lewica, zapewnia parom realne, konkretne uprawnienia, na które czekały od lat.

Po 20 latach od złożenia pierwszego projektu, pary w Polsce znów mają nadzieję, że państwo zacznie je dostrzegać.

Ale do sukcesu tej ustawy w parlamencie jeszcze daleka droga.

The post Związki partnerskie realne? Po 20 latach walki ustawa o osobie najbliższej trafi do Sejmu appeared first on bumber.pl.

Spór prawny: Wola Narodu kontra unijne przepisy

Projekt wniesiony przez posłów PSL zakłada, by w Polsce przez cały rok obowiązywał czas letni. Inicjatywa cieszy się przytłaczającym poparciem społecznym – około 80% Polek i Polaków opowiada się za takim rozwiązaniem.

Jednak na drodze do jego realizacji stanęło twarde prawo unijne.

Eksperci z sejmowego Biura Ekspertyz i Oceny Skutków Regulacji stanowczo oceniają, że projekt jest niezgodny z obowiązującym prawem UE .

Tomasz Jaroszyński z tego biura wyjaśnia, że sytuacja prawna zmieniła się od 2017 roku, gdy inny organ sejmowy wydał pozytywną opinię dla podobnego projektu.

W 2018 roku Komisja Europejska zaproponowała nową dyrektywę, która dopiero ma umożliwić państwom członkowskim rezygnację ze zmiany czasu.

Dopóki te przepisy nie wejdą w życie, jednostronna decyzja Polski stoi w sprzeczności z prawem unijnym, mającym na celu ochronę jednolitego rynku.

Głos ludu i determinacja polityków

Przedstawiciel wnioskodawców, poseł Michał Pyrzyk (PSL), podkreśla wolę społeczeństwa i przypomina, że identyczny projekt był już składany w poprzedniej kadencji Sejmu.

Mimo jasnego, negatywnego stanowiska legislatorów, członkowie Komisji Ustawodawczej zagłosowali za dopuszczalnością projektu, dając mu zielone światło do dalszej drogi legislacyjnej.

Ten ruch pokazuje wolę polityczną, by temat zaawansować, nawet w obliczu prawnych kontrowersji.

Co dalej? Historia i przyszłość zmiany czasu

Obecnie w całej Unii Europejskiej czas letni obowiązuje od ostatniej niedzieli marca do ostatniej niedzieli października. Wspólną we wszystkich państwach członkowskich datę i czas rozpoczęcia oraz zakończenia okresu stosowania czasu letniego reguluje dyrektywa obowiązująca od 2001 r.

W Polsce kwestie te reguluje rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów, które obecnie obejmuje lata 2022-2026.

Zmiana czasu, stosowana w Polsce z przerwami od okresu międzywojennego, zawsze wzbudzała emocje.

Jej zwolennicy powoływali się na oszczędność energii, jednak współczesne badania często podważają tę tezę, wskazując jednocześnie na negatywne skutki zdrowotne związane z zaburzeniem rytmu dobowego.

Decyzja Komisji to dopiero początek długiej legislacyjnej drogi.

Projekt, który trafi do Marszałka Sejmu, będzie musiał zmierzyć się nie tylko z głosowaniami w parlamencie, ale także z widmem weta ze strony Unii Europejskiej.

Miliony Polaków, które dwa razy do roku przestawiają zegarki, wstrzymują jednak oddech. Być może jest to pierwszy krok do historycznej zmiany.

Po wniesieniu do Sejmu poselski projekt został również skierowany do konsultacji społecznych. W ankiecie wzięło udział 812 osób. 91 proc. respondentów zadeklarowało, że przyjęcie takiej ustawy zdecydowanie jest potrzebne.

The post Sensacyjny zwrot w sprawie zmiany czasu. Polskie zegarki będą tykać po polsku wbrew dyktatowi Brukseli appeared first on bumber.pl.