Niezwykły widok w Japonii. Strażacy polewają całą wioskę wodą, dlaczego?

W japońskiej wiosce Shirakawa-go, wpisanej na listę UNESCO, mieszkańcy co roku tworzą spektakularną, mglistą tarczę z wody. Ten rytuał to nie folklor, a praktyczne ćwiczenia przeciwpożarowe, mające chronić unikalne domostwa przed zimowym zagrożeniem.

UNESCO wiedziało co robi

Shirakawa-go, położona w górach prefektury Gifu wzdłuż doliny rzeki Shō, to miejsce o wyjątkowej wartości kulturowej.

W 1995 roku, wraz z dwiema sąsiednimi wioskami, została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Decyzja ta stanowiła ukłon w stronę unikatowego budownictwa w stylu gasshō-zukuri. Drewniane chaty, niektóre liczące sobie ponad 250 lat, tworzą krajobraz niepodobny do żadnego innego w Japonii.

Część z nich funkcjonuje dziś jako minshuku, czyli rodzinne kwatery, oferując turystom nocleg i autentyczną japońską gościnność.

Po co te domy mają wysoką strzechę?

Kluczowym elementem charakterystyki wioski jest styl gasshō-zukuri. Jego nazwa, oznaczająca „złożone jak do modlitwy ręce”, nawiązuje do kształtu wysokiego, stromego dachu krytego strzechą.

Taka konstrukcja to nie kwestia estetyki, a praktyczna odpowiedź na surowe, górskie warunki. Pokolenia mieszkańców rozwijały ten styl, aby dachy wytrzymywały ogromne obciążenie śniegiem, który w regionie sięga regularnie 2 metrów, a rekordowe opady wyniosły nawet 4,5 metra.

Co mieściło się w domach ze strzechą?

Domy w Shirakawa-go są imponująco duże, często mierzą trzy lub cztery piętra. Ta pozorna okazałość miała jednak ściśle użytkowy charakter.

Przed wiekami górne kondygnacje służyły do hodowli jedwabników, podczas gdy na najniższych piętrach wytwarzano saletrę – kluczowy surowiec do produkcji prochu strzelniczego w okresie Edo.

Choć produkcja saletry zanikła w XIX wieku, to hodowla jedwabników przetrwała w tych domach aż do lat 70. ubiegłego stulecia.

Co roku polewają je wodą przed zimą. Po co?

Właśnie ze względu na bezcenne, drewniane dziedzictwo i łatwopalne strzechy, mieszkańcy wioski każdej zimy z ogromną starannością przygotowują się na sezon grzewczy.

Podczas corocznych działań przeciwpożarowych uruchamiają potężne armatki wodne, które tworzą gęstą, mglistą barierę.

Ten widowiskowy zabieg ma na celu zabezpieczenie zabytkowych chat przed potencjalnym żywiołem, łącząc tradycję z nowoczesną troską o zachowanie dziedzictwa dla przyszłych pokoleń.